profilmko.png

V.TAKTIKOS&SYNERGATES

taktikosksynergates.jpg 

koinethel1.jpg

econsultant.jpg 
komvos2.png 

diathe.jpg
 
 

kladis2.jpg 
   Παραδοσιακά & Βιολογικά
        Προϊόντα Κρήτης

__1.jpg

Αγρόκτημα Κατσαρός

un.jpg 

  Πράσινη Ανάπτυξη για Όλους

prasini2.jpg

Εθελοντές Δημοσιογράφοι

ethelontes.jpg

  Κοινότητα εθελοντών  διαδικτύου

diadiktio.jpg

         

          Μ.Κ.Ο. Ερύμανθος

erymanthosmko.jpg


 
ΚΛΑΔΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΕΡΕΥΝΕΣ - ΜΕΛΕΤΕΣ
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 69, ΑΘΗΝΑ
2108226562 - 6972448046 
PDF Εκτύπωση E-mail

 Μπραντεφέρ με νέες τεχνολογίες

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΜΟΥΡΗ

«Ελα μωρέ τώρα με τα ευρυζωνικά... Ποιος θα τα χρησιμοποιήσει και τι θα τα κάνει;» μας έλεγε (προ αρκετών ετών, είναι αλήθεια) υψηλόβαθμο στέλεχος του ΟΤΕ. Ηταν η περίοδος που ο Οργανισμός δοκίμαζε όχι με ιδιαίτερο ενθουσιασμό τις δυνατότητες του ADSL και πρότεινε στους... πεινασμένους για ταχεία πρόσβαση στο Διαδίκτυο το ISDN.

Χρειάστηκε να περάσει καιρός, να ασκηθούν στον ΟΤΕ διάφορες πιέσεις, ακόμα και πολιτικές, προκειμένου ο Οργανισμός να αρχίσει να δίνει ευρυζωνικές συνδέσεις στους οικιακούς χρήστες. Φυσικά στην άτυπη κούρσα με τους εταίρους μας στην Ε.Ε. βρεθήκαμε και πάλι στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης και, σε γενικές γραμμές, εξακολουθούμε να βολοδέρνουμε μεταξύ της μέσης και της ουράς των σχετικών πινάκων που κατά καιρούς εκδίδουν οι υπηρεσίες της Κομισιόν.

Ωστόσο, ο κόσμος δεν περιστρέφεται πια γύρω από τα πάλαι ποτέ μονοπώλια. Ακόμα και σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου ο όρος «τεχνολογική εξέλιξη» μοιάζει με ανέκδοτο, το τι είναι το Διαδίκτυο και το πώς θα «βγαίνουμε» σε αυτό αλλάζουν πέρα από τη φαντασία μας. Οσο παράδοξο και αν ακούγεται, σε αυτό το περιβάλλον ο ρόλος του ΟΤΕ δεν είναι ο πρωταγωνιστικός...

Υπάρχει, όμως, κάποιος λόγος για τον οποίο πραγματικά χρειαζόμαστε τις υποδομές νέας γενιάς, ή το... σκάψιμο που συνεπάγεται η ανάπτυξη δικτύων οπτικών ινών θα αποδειχθεί χαμένος κόπος; Τελικά ο «νέος κόσμος που έρχεται» είναι όντως τόσο λαμπερός (και απαιτητικός όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υποδομές) όσο θέλουν να μας πείσουν οι εταιρείες και τα ερευνητικά τους τμήματα; Μια ματιά στο πώς διαμορφώνεται η τηλεόραση ίσως δίνει μια ιδέα. Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον μια αθλητική διοργάνωση θα καλύπτεται από δεκάδες κάμερες, με τον τηλεθεατή να γίνεται ταυτόχρονα και σκηνοθέτης.

Θα επιλέγει, για παράδειγμα, ποιο άθλημα του στίβου θα θέλει να παρακολουθήσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες ή από ποια οπτική γωνία θέλει να δει τον ποδοσφαιρικό αγώνα της αγαπημένης του ομάδας. Η σημερινή τεχνολογία μπορεί υπό προϋποθέσεις να δίνει λύσεις, αλλά είναι σαφές πως χρειαζόμαστε μεγαλύτερες ταχύτητες και καλύτερης ποιότητας συνδέσεις. Πολλοί λένε πως στην επόμενη φάση της εξέλιξής του το Διαδίκτυο θα είναι τρισδιάστατο, θα «μπλέκεται» με τον πραγματικό κόσμο σε σημείο που δεν θα είναι εφικτό να ξεχωρίσουμε τι είναι online και τι όχι.

Αν αυτή η εξέλιξη προαπαιτεί κάτι, αυτό δεν είναι άλλο από την ύπαρξη ισχυρών υποδομών τόσο καλωδιακών όσο και ασύρματων. Για ορισμένους, η σημασία της ανάπτυξης των δικτύων νέας γενιάς έχει τη σημασία του εξηλεκτρισμού και, μάλλον, έχουν δίκιο. Οπότε η απάντηση στις επιφυλάξεις του παλαιού στελέχους του ΟΤΕ που λέγαμε στην αρχή, έχει ήδη βρεθεί.

Οπως έχει δείξει η ώς σήμερα εμπειρία, οτιδήποτε έχει να κάνει με τη διασκέδαση και μεταφέρεται στις ψηφιακές πλατφόρμες είναι απαιτητικό τόσο στο επίπεδο των συσκευών (υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα και, εσχάτως, τηλεοράσεις) όσο και στις τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις.

Οι εφαρμογές τηλε-εργασίας και οι υπηρεσίες online επικοινωνίας του πολίτη με τη δημόσια διοίκηση είναι μεν χρήσιμες αλλά δεν θα αποτελέσουν (ή, δεν έχουν αποτελέσει ώς σήμερα) ουσιαστικό λόγο που θα πείσει κάποιον να επενδύσει σε μια τηλεπικοινωνιακή σύνδεση. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ανάπτυξη του Διαδικτύου συνδέθηκε περισσότερο με τις νέες μορφές επικοινωνίας και διασκέδασης και λιγότερο με τις πιο «σοβαρές» υπηρεσίες.

Το βέβαιο είναι πως η περίοδος ακμής του χάλκινου καλωδίου, το οποίο κάλυψε τις ουσιαστικές μας ανάγκες επί πολλές δεκαετίες, τελειώνει και θα τη διαδεχθούν οι οπτικές ίνες και τα ασύρματα δίκτυα. Σε όλη την Ευρώπη βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη πολλά φιλόδοξα προγράμματα που προσπαθούν να φέρουν τα νέα υψηλής χωρητικότητας καλώδια όσο το δυνατόν πιο κοντά στον οικιακό χρήστη. Η Ελλάδα δηλώνει μεν πως θα είναι παρούσα, αλλά για την ώρα οι προθέσεις της εξαντλούνται σε επίπεδο πρωτοβουλιών που έχουν προπαρασκευαστικό χαρακτήρα. Αυτό το τρένο, τελικά, θα το προλάβουμε;

Τι συμβαίνει στην Ευρώπη-Η ελληνική προσέγγιση

Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην κινητή τηλεφωνία, η Γηραιά Ηπειρος απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί πρωτοπόρα στην ανάπτυξη οικιακών δικτύων οπτικών ινών, ωστόσο τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια κινητικότητα, που δείχνει πως διαμορφώνεται ένα νέο τοπίο στις «βαρειές» υποδομές.

Από τα μέσα του 2005 ώς και σήμερα έχουν ξεκινήσει τον δρόμο προς την υλοποίηση περισσότερα από 100 προγράμματα για τα νέας γενιάς δίκτυα. Οπως προκύπτει από τα στοιχεία της εταιρείας ερευνών Idate, η πλειονότητα των φορέων είναι είτε εταιρείες ενέργειας είτε δήμοι.

Ο δισταγμός (ή η... εχθρικότητα) με την οποία αντιμετωπίζουν στην παρούσα φάση τα οικιακά δίκτυα τα πρώην μονοπώλια αποτυπώνεται και στους αριθμούς. Οι τηλεπικοινωνιακοί οργανισμοί αντιπροσωπεύουν μόλις το 10% των φορέων που μετέχουν σε τέτοια προγράμματα, ποσοστό που μάλλον κάνει τα όποια σχόλια περιττά.

Η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό νοικοκυριών στα οποία έχουν εγκατασταθεί απευθείας προσβάσεις υψηλής ταχύτητας είναι (ουδεμία έκπληξη) η Σουηδία, ενώ στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ιταλία, ακολουθούμενη από τη Γαλλία, τη Δανία και την Ολλανδία.

Στο μεταξύ σε αρκετές πόλεις βρίσκονται σε εξέλιξη φιλόδοξα προγράμματα. Το Αμστερνταμ θέλει ώς το τέλος του 2013 να έχει διασυνδέσει 450.000 σπίτια, ενώ η Βιέννη έχει βάλει τον πήχυ πιο ψηλά, επιδιώκοντας την πρόσβαση 900.000 νοικοκυριών ώς το 2011. Με δεδομένο πως τα περισσότερα έργα έχουν ξεκινήσει από το 2006 ή νωρίτερα, είναι πρακτικά αδύνατο η Ελλάδα να έχει 2 εκατ. ενεργοποιημένες συνδέσεις ώς το 2013.

Μία σημαντική διαφορά είναι ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις στην Ευρώπη ο δημόσιος τομέας έχει παρουσία όχι μόνον ως επόπτης (μέσω των κατά τόπους ρυθμιστικών Αρχών) αλλά και ως επενδυτής. Η κεντρική διοίκηση μπορεί μεν να απέχει, όχι όμως και η Τοπική Αυτοδιοίκηση, που βλέπει ότι τα δίκτυα οπτικών ινών μπορούν να δημιουργήσουν σταθερές ροές εισόδων στο ταμείο της.

Στη χώρα μας η κυβέρνηση προωθεί το μοντέλο των συμπράξεων δημοσίου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), αποτρέποντας στην πράξη τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο αντίλογος είναι... ελληνικής κατασκευής. Η επιχειρηματολογία που υιοθετούν στελέχη του υπουργείου Μεταφορών και συμβούλων σημειώνει μεταξύ άλλων πως από κάποια στιγμή και μετά οι δήμοι δεν θα μπορούσαν να συνδράμουν στην ανάπτυξη των δικτύων και πως εάν είχε προωθηθεί η δημιουργία κοινοπρακτικών σχημάτων, η όποια παρουσία του κράτους θα εξανεμίζονταν σταδιακά λόγω της αδυναμίας του Δημοσίου να συμμετάσχει στην περαιτέρω χρηματοδότηση.

Ωστόσο, τα τελευταία δύο χρόνια 75 δήμοι της χώρας αναπτύσσουν τους τελευταίους μήνες μητροπολιτικά δίκτυα οπτικών ινών, στο πλαίσιο προγραμμάτων του Γ' ΚΠΣ με συνολικό προϋπολογισμό 60 εκατ. ευρώ. Ορισμένες περιοχές έχουν προχωρήσει αρκετά, ενώ σε άλλες τα έργα βρίσκονται ακόμα στα σπάργανα. Με την ολοκλήρωση της κατασκευής οι δήμοι θα προσφέρουν ισότιμη πρόσβαση στους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους και προηγμένες υπηρεσίες στους πολίτες τους, αλλά όλα αυτά για την ώρα εξαντλούνται στο επίπεδο της θεωρίας.

Σε αναζήτηση των υπηρεσιών

Ας συνθηκολογήσουμε κάποια στιγμή με την πραγματικότητα, δεν μπορέσαμε και μάλλον δεν θα μπορέσουμε ποτέ να προβλέψουμε με ακρίβεια πώς θα χρησιμοποιηθούν οι μεγάλες ταχύτητες από τους χρήστες τους.

Μια ματιά στα προηγούμενα χρόνια αρκεί. Στις αρχές της δεκαετίας, όλοι λίγο πολύ πίστευαν πως με την κινητή τηλεφωνία 3ης γενιάς οι συνδρομητές θα κάνουν βιντεοκλήσεις. Δεν συνέβη. Στην ίδια περίοδο όλοι λίγο πολύ έλεγαν πως τα ευρυζωνικά δίκτυα θα «γέμιζαν» με υπηρεσίες δημοσίου ενδιαφέροντος, όπως η τηλε-εκπαίδευση και η τηλε-ιατρική.

Στην πράξη ελάχιστα έχουν γίνει προς αυτές τις κατευθύνσεις, αλλά οι γραμμές κάθε άλλο παρά άδειες είναι, αφού οι συνδρομητές τις χρησιμοποιούν για διάφορες υπηρεσίες πολυμεσικού χαρακτήρα, όπως το διαδικτυακό ραδιόφωνο ή, πιο απλά, το YouTube. Η ευρυζωνικότητα φαίνεται πως αύξησε τη χρήση των εφαρμογών ηλεκτρονικού εμπορίου, κυρίως όσον αφορά τα «άυλα» προϊόντα, όπως το λογισμικό, η μουσική, οι ταινίες, αφού τόσο η πρόσβαση στο ψηφιακό κατάστημα όσο και η «μεταφορά» του προϊόντος στον υπολογιστή είναι μια σαφώς πιο απλή και αξιόπιστη διαδικασία σε σχέση με το παρελθόν. Ωστόσο, ο πειρασμός του να υποδυθεί κανείς τον... μάντη είναι μεγάλος και αν υπάρχει μια υπηρεσία στην οποία θα μπορούσαμε να ποντάρουμε, αυτή θα ήταν η ψηφιακή τηλεόραση.

Η Ελλάδα, σε αντίθεση με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, δεν έχει σήμερα υποδομές καλωδιακής τηλεόρασης, πράγμα που δίνει στους κλασικούς τηλεπικοινωνιακούς παρόχους ένα σημαντικό προβάδισμα, αφού υποχρεώνει, τελικά, τους τηλεοπτικούς σταθμούς να συνεργαστούν μαζί τους. Ηδη υπάρχουν σήμερα πακέτα τηλεπικοινωνιακών παρόχων που «παντρεύουν» την ευρυζωνικότητα με την τηλεόραση και τον κινηματογράφο και είναι γεγονός ότι αυτού του είδους οι υπηρεσίες απαιτούν μεγάλες χωρητικότητες, προκειμένου να δώσουν στο συνδρομητή κάτι περισσότερο από την παθητική τηλεθέαση.

Υπολογιστές - τηλεπικοινωνίες και οι δύο νόμοι

Δύο νόμοι έχει αποδειχθεί πως ισχύουν με μαθηματική ακρίβεια στον κόσμο των υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών.

Ο πρώτος είναι σχετικά γνωστός, πρόκειται για τον νόμο του Μουρ, που ορίζει πως η επεξεργαστική ισχύς που είναι διαθέσιμη έναντι ενός συγκεκριμένου ποσού διπλασιάζεται ανά 18 μήνες περίπου. Ο νόμος αυτός είχε εφαρμοστεί με μεγάλη ακρίβεια στον κόσμο των υπολογιστών, «πέρασε» όμως και στις τηλεπικοινωνίες με την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας και των ασύρματων επικοινωνιών.

Ο δεύτερος, είναι ο νόμος του Πάρκινσον, ο οποίος δεν διατυπώθηκε έχοντας την τεχνολογία στο επίκεντρό του αλλά τη... γραφειοκρατία. Προβλέπει πως η εργασία τείνει να καταλάβει όλο τον διαθέσιμο χρόνο, αλλά στον κόσμο της τεχνολογίας έγινε γνωστός με μια παραλλαγή: Τα δεδομένα έχουν την τάση να καταλαμβάνουν όλη τη διαθέσιμη χωρητικότητα, είτε πρόκειται για τον συνολικό χώρο αποθήκευσης ενός σκληρού δίσκου, είτε για την ταχύτητα μετάδοσης που προσφέρει μια τηλεπικοινωνιακή σύνδεση.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις στα μαθηματικά για να επαληθεύσει κανείς τους δύο νόμους, μια ματιά στα όσα έχουμε δει να συμβαίνουν, αρκεί για να πείσει και τους πιο επιφυλακτικούς. Ακόμα και το ελληνικό Διαδίκτυο έχει γίνει πιο «πλούσιο» σε περιεχόμενο, με διάφορες εφαρμογές πολυμέσων να χρησιμοποιούνται για τη διανομή πληροφοριών, είτε πρόκειται για ειδήσεις είτε για διαφημίσεις. Αυτή η αύξηση της πολυπλοκότητας, όπου το παραδοσιακό κείμενο δίνει τη θέση του σε εφαρμογές πολυμέσων, όπως για παράδειγμα το βίντεο, αυξάνει μοιραία και τον όγκο της διακινούμενης πληροφορίας. Δεν έχετε παρά να δείτε τον μετρητή της συσκευής με την οποία συνδέεστε στο Διαδίκτυο· είναι απολύτως βέβαιον πως θα εντυπωσιαστείτε από το πόσο όγκο λαμβάνετε σήμερα. Αν, μάλιστα, τυχαίνει να μετράτε και μερικά χρόνια παρουσίας στον online κόσμο, μάλλον θα συμφωνήσετε για το ορθό των δύο νόμων.

Ενα δίκτυο χωρίς δημόσιο έλεγχο

Μάλλον είναι η πρώτη φορά που Δημόσιο και ΟΤΕ θα ανταλλάξουν πυρά και η αφορμή δεν είναι τόσο αστεία όσο αρχικά φαίνεται.

Το σχέδιο της κυβέρνησης για την ανάπτυξη δικτύου οπτικών ινών, που θα συνδέσει ώς και 2 εκατ. νοικοκυριά απευθείας με το Διαδίκτυο, συναντά την έντονη αντίδραση του οργανισμού που μέχρι πρότινος εκδήλωνε τις αντιρρήσεις του κυρίως στο παρασκήνιο.

Στον ΟΤΕ χαρακτηρίζουν το κυβερνητικό σχέδιο, αρχικού προϋπολογισμού 2,1 δισ. ευρώ, ως φαραωνική κατασκευή που δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει πραγματικές ανάγκες. Αντιπροτείνουν τη δημιουργία των ευρυζωνικών συνδέσεων νέας γενιάς (γνωστή διεθνώς ως VDSL) και, μάλιστα, φροντίζουν να διατυπώνουν τις θέσεις τους σε κάθε ευκαιρία. Μόλις μία ημέρα μετά την παρουσίαση του κυβερνητικού σχεδίου από τον υπουργό Μεταφορών-Επικοινωνιών Ευρ. Στυλιανίδη, ο επικεφαλής του ΟΤΕ Παν. Βουρλούμης, στη διάρκεια τηλεδιάσκεψης με τη συμμετοχή εκπροσώπων της επενδυτικής κοινότητας, ανακοίνωσε τα βασικά σημεία του σχεδίου για το VDSL.

Δεν πρωτοτύπησε. Σε όλη την Ευρώπη είναι ελάχιστα τα πρώην μονοπώλια που έχουν... τολμήσει να προχωρήσουν στην ανάπτυξη δικτύων οπτικών ινών. Ο λόγος είναι απλός. Το VDSL θεωρείται πως δίνει παράταση ζωής στα υφιστάμενα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, άρα δίνει στα παλαιά μονοπώλια μια βαθιά ανάσα περιορίζοντας στην πράξη τα περιθώρια κινήσεων των ανταγωνιστών τους, υπαρχόντων ή μελλοντικών.

Πρακτικά, ένα νέο δίκτυο οπτικών ινών στην Ελλάδα θα αποτελούσε ισχυρό ανταγωνιστή για τον ΟΤΕ και με μια πρώτη ανάγνωση ουδείς θα μπορούσε να κατηγορήσει την κυβέρνηση για την πρότασή της. Το πρόβλημα βρίσκεται στην υλοποίηση του σχεδίου.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε ένα μοντέλο ΣΔΙΤ για τη χρηματοδότηση του έργου, με το επιχείρημα πως ο προϋπολογισμός του είναι δυσβάσταχτος. Αυτό που δεν έχει πει ώς σήμερα (και ίσως να μην πει ποτέ) είναι πως με το προωθούμενο μοντέλο δημιουργείται ένα δίκτυο από το οποίο θα απουσιάζει ο δημόσιος έλεγχος. Σύμφωνα και με τον Ευρ. Στυλιανίδη, το κράτος θα αποκτήσει την κυριότητα του δικτύου έπειτα από 30 χρόνια, ό,τι συμβαίνει λίγο πολύ με άλλες «βαριές» υποδομές, όπως το αεροδρόμιο της Αθήνας ή οι νέοι αυτοκινητόδρομοι.

Μια ματιά στην Ευρώπη δείχνει πως ναι μεν υπάρχουν συμπράξεις, αλλά σε μια εντελώς διαφορετική βάση. Στη Στοκχόλμη, για παράδειγμα, ο δήμος της πόλης έχει δημιουργήσει μια θυγατρική, μέσω της οποίας μετέχει στην τοπική κοινοπραξία που αναπτύσσει δίκτυο οπτικών ινών για τους οικιακούς χρήστες. Σε όλη την Ευρώπη η Τοπική Αυτοδιοίκηση βρίσκεται στην πρωτοπορία των σχετικών προγραμμάτων, συνεργαζόμενη όχι με τηλεπικοινωνιακές εταιρείες, αλλά με εταιρείες... ενέργειας. Δεν είναι και τόσο παράξενη αυτή η επιλογή. Μπορεί να βρείτε πολλά σπίτια στην Ευρώπη που δεν έχουν σταθερή τηλεφωνική γραμμή, αλλά τα σπίτια χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα είναι ελάχιστα.

Ο κόσμος των τεχνολογιών με μια ματιά

Narrowband: Θα το βρείτε και ως «στενοζωνική» πρόσβαση.

Περιγράφει ταχύτητες σύνδεσης κάτω των 128 Kbps ή 256 Kbps. Στην Ελλάδα ήταν η βασική μέθοδος σύνδεσης με το Διαδίκτυο τουλάχιστον ώς το 2005.

Kbps, Mbps, Gbps: Μονάδες μέτρησης της ταχύτητας μιας τηλεπικοινωνιακής σύνδεσης. Εντελώς χοντρικά, οι απλές τηλεφωνικές γραμμές προσφέρουν ταχύτητα 50 Kbps, το ISDN δίνει 64 ή 128 Kbps, οι ADSL συνδέσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από το 1 Mbps και φτάνουν ώς τα 24 Mbps. Το VDSL που θέλει να αναπτύξει ο ΟΤΕ φτάνει, θεωρητικά, ώς τα 50 Mbps, ενώ τα δίκτυα οπτικών ινών παρέχουν θεωρητικά απεριόριστη ταχύτητα, κατά κανόνα, πάντως, δεν ξεπερνούν τα 100 Mbps.

ADSL: Η πιο διαδεδομένη ευρυζωνική υπηρεσία στην Ελλάδα. Βασίζεται στο παραδοσιακό τηλεπικοινωνιακό δίκτυο (τα καλώδια χαλκού δηλαδή) για να φτάσει ώς τον συνδρομητή. Η πραγματική ταχύτητα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η απόσταση μεταξύ συνδρομητή και τηλεπικοινωνιακού κέντρου, αλλά και η ποιότητα του καλωδίου.

VDSL: Δεν καταργεί το τμήμα της γραμμής που φτάνει ώς το σπίτι ή το γραφείο του συνδρομητή, αλλά «φέρνει» τις υψηλής χωρητικότητας οπτικές ίνες στο επίπεδο του ΚΑΦΑΟ, άρα πιο κοντά στον πελάτη.

Mobile broadband: Ορος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις υπηρεσίες ευρυζωνικής πρόσβασης στο Διαδίκτυο μέσω των δικτύων κινητής τηλεφωνίας 3ης γενιάς. Αρχικά τα συγκεκριμένα δίκτυα προσέφεραν ταχύτητες της τάξης των 512 Kbps, όμως με τη σταδιακή ωρίμανση της τεχνολογίας έχουν φτάσει να προσφέρουν (σε ονομαστικό επίπεδο) ταχύτητα ως και 20 Mbps.

Οπτική ίνα: Δεν έχει τους περιορισμούς και τους κινδύνους φθοράς του χαλκού. Τις τελευταίες δεκαετίες χρησιμοποιείται ευρέως στα δίκτυα κορμού, στις «ραχοκοκαλιές» δηλαδή των τηλεπικοινωνιακών εταιρειών. Την τελευταία 10ετία χρησιμοποιείται για την απευθείας σύνδεση μεγάλων επιχειρήσεων με «κλειστά» δίκτυα ή το Internet, ενώ υπάρχουν σε όλο τον κόσμο προγράμματα για την ανάπτυξη δικτύων οπτικών ινών που θα φτάνουν ώς τον οικιακό χρήστη.

WiMAX: Ασύρματη τεχνολογία που χρησιμοποιεί μια κεραία για την κάλυψη περιοχών μεγάλης έκτασης. Θεωρητικά προσφέρει ταχύτητες της τάξης των 50 Mbps, για την ώρα όμως η χρήση του είναι σχετικά περιορισμένη.

LTE: Γνωστή και ως «κινητή τηλεφωνία 4ης γενιάς». Θεωρητικά θα προσφέρει ταχύτητες της τάξης του 1 Gbps, 50 φορές μεγαλύτερη από την ταχύτερη ADSL σύνδεση σήμερα.

(Πηγή: http://www.enet.gr/, Ημερομηνία Δημοσίευσης: Σάββατο 22 Αυγούστου 2009)

 
< Προηγ.   Επόμ. >

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό (Πρέσπα - Κορυτσά) / Innovative practices in Biotourism (Prespa-Korca)

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό
(Πρέσπα - Κορυτσά)

content1.jpg

Αυτο-οργάνωση εθελοντισμού

              & δικτύωση

autorganosi.jpg

_.jpg

      www.wwac.gr w.w.a.c.1.jpg            

ioas.jpg

        www.ioas.gr

      http://www.dionet.gr/                                                                   dho.png                     
logopraxis.jpg
logoedra.jpg
logogrammixois.jpg
grapsasblogspot.jpg