profilmko.png

V.TAKTIKOS&SYNERGATES

taktikosksynergates.jpg 

koinethel1.jpg

econsultant.jpg 
komvos2.png 

diathe.jpg
 
 

kladis2.jpg 
   Παραδοσιακά & Βιολογικά
        Προϊόντα Κρήτης

__1.jpg

Αγρόκτημα Κατσαρός

un.jpg 

  Πράσινη Ανάπτυξη για Όλους

prasini2.jpg

Εθελοντές Δημοσιογράφοι

ethelontes.jpg

  Κοινότητα εθελοντών  διαδικτύου

diadiktio.jpg

         

          Μ.Κ.Ο. Ερύμανθος

erymanthosmko.jpg


 
ΚΛΑΔΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΕΡΕΥΝΕΣ - ΜΕΛΕΤΕΣ
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 69, ΑΘΗΝΑ
2108226562 - 6972448046 
PDF Εκτύπωση E-mail

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ

(ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΜΕ)

Τα μαζικά μέσα δεν είναι επιφαινόμενα της κοινωνίας παρά συντελεστές των φαινομένων της• δεν συνιστούν καθρέφτες των πραγμάτων παρά όλο και περισσότερο τη μονή «πραγματικότητα».

ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ μια παρατεταμένα επανάσταση ξεκίνησε από τη Δύση, πιο καθολική από τη γαλλική, τη ρωσική ή την κινέζικη, πιο μακρόπνοη από τη βιομηχανική, κι εξίσου αμφιλεγόμενη με εκείνες: η επανάσταση της επικοινωνίας. Η ανάπτυξη του Τύπου είχε συνδεθεί, ήδη από τον 18ο αιώνα στην Ευρώπη, με την εμφάνιση της δημοσιότητας και της κοινής γνώμης και το όραμα της δημοκρατικής συμμετοχής των πολιτών.

Η εξάπλωση των τηλεπικοινωνιών σήμανε την υπερνίκηση των αποστάσεων στο χώρο και το χρόνο , την υπέρβαση των γεωγραφικών, εθνικών και φυλετικών ορίων, την ελεύθερη επικοινωνία και την ένωση της οικουμένης, την απελευθέρωση ή την αναδημιουργία της ανθρώπινης φύσης.

Ωστόσο αυτή την επαγγελία συνόδεψε από την πρώτη στιγμή μια σειρά κριτικών αντιδράσεων που επισήμαναν τη γρήγορη παρακμή της αστικής δημοσιότητας, την ενσωμάτωση των μέσων επικοινωνίας σε οικονομικές, πολιτικές και τεχνοκρατικές εξουσίες, την αδυναμία αληθινής ολοκλήρωσης τους μέσα στο δεδομένο κοινωνικό σύστημα, την ανεξέλεγκτη και διαβρωτική επίδρασή τους στην εμπειρία, τη συνείδηση και την κατάσταση των πραγμάτων.

ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ διαμάχη παραμένει επίκαιρη και όλα δείχνουν πως θα διαβεί ανεξάντλητη το κατώφλι του επόμενου αιώνα. Διότι αν η κατάφαση στη μαζική επικοινωνία έχει με το μέρος της την πραγματικότητα που η ίδια εδραιώνει, αν αντλεί την ισχύ της από την ιλιγγιώδη ανάπτυξη των μέσων, από το «θαύμα» του κόσμου που συνθέτουν κι ανασυνθέτουν μπροστά σε άναυδα ακροατήρια, η άρνηση τροφοδοτείται με τη σειρά της από την ενδημική κρίση αυτών των μέσων κι από την αίσθηση ότι ο κόσμος που προβάλλουν και στον οποίο, ακόμη βαθύτερα συντελούν είναι ριζικά ασυμφιλίωτος και ανοίκειος.

Επαγγελία και κριτική συγκλίνουν σε μια διαπίστωση που φανερώνει την κρισιμότητα του ζητήματος, τα μαζικά μέσα δεν είναι επιφαινόμενα της κοινωνίας παρά συντελεστές των φαινομένων της, δεν συνιστούν καθρέφτες των πραγμάτων παρά όλο και περισσότερο τη μόνη «πραγματικότητα» που απομένει, δεν αφορούν απλώς την ενημέρωση, την ψυχαγωγία, τον «ελεύθερο χρόνο» παρά δεσμεύουν το σύνολο της εμπειρίας και του χρόνου, διαμεσολαβούν την ίδια τη σχέση μας, με τα πράγματα, τους ανθρώπους και τον κόσμο και θίγουν τον κοινωνικό δεσμό.

Αυτή, πέρα από την πληθώρα των πληροφοριών και των εντυπώσεων που διοχετεύονται από τους πομπούς και κατακλύζουν τους δέκτες, είναι η βαθύτερη σημασία της έκρηξης της μαζικής επικοινωνίας, το μήνυμα του μέσου, που μεταφέρουν τα κείμενα αυτής της συλλογής.

Κινούμενα στο πεδίο αυτής της προβληματικής μέσ' από ένα ολόκληρο φάσμα προσεγγίσεων, από την προγραμματική εξαγγελία και τη συστηματική διερεύνηση ως τον κριτικό απολογισμό και την εναλλακτική πρόταση, τα κείμενα αναφέρονται στο χαρακτήρα της επικοινωνίας και της δημοσιότητας, στις μορφές, τις λειτουργίες, τις επιπτώσεις και τις δυνατότητες των μαζικών μέσων.

ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ από την αρχή του αιώνα ως τη δεκαετία του '70 (εκτός από δύο αποσπάσματα συγγραφέων του 19ου αιώνα), κατά την οποία οι γενικοί όροι του ζητήματος, τέθηκαν διεξοδικά, ποικίλες θεωρήσεις είχαν την ευκαιρία να εκδηλωθούν, να αμφισβητηθούν, να ανανεωθούν και να κριθούν, κι ένας κύκλος συζήτησης φάνηκε να ολοκληρώνεται. Προέλευση των κειμένων είναι κυρίως η Αμερική και κατά δεύτερο λόγο η Γερμανία (τα αποσπάσματα μόνο προέρχονται κι από αλλού), εστίες της σχετικής βιβλιογραφίας σ' αυτή την περίοδο, τόσο χάρη στο αντικειμενικό προβάδισμά τους στις επικοινωνίες, όσο και χάρη στην ιδιαίτερη παρουσία εκεί ορισμένων ρευμάτων σκέψης και έρευνας.

Στην Ελλάδα ο τομέας της μαζικής επικοινωνίας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα «μεταφοράς τεχνολογίας» και εισαγωγής θεσμών και προτύπων ζωής, χωρίς το στοχασμό που συνόδεψε, αξιολογώντας και αναπροσανατολίζοντας, προωθώντας ή αναχαιτίζοντας, τη σχετική εμπειρία και εξέλιξη στην ίδια την πηγή της.

Πολύ λίγα ξενόγλωσσα έργα υπάρχουν μεταφρασμένα, ενώ η ελληνική βιβλιογραφία έχει μόλις αρχίσει να πυκνώνει.

Το ζήτημα δεν εξαντλείται βέβαια εδώ. Ανοίγεται θεματικά σε γειτονικά πεδία, όπως η κουλτούρα, η πολιτική ή η τεχνολογία των μαζικών μέσων, για τα οποία γίνεται ήδη λόγος σ' αυτό τον τόμο.

Προεκτείνεται επίσης στο χρόνο και το χώρο, επιβεβαιώνοντας τις οικουμενικές του διαστάσεις στις δεκαετίες του '70 και του '80 παλιοί και νέοι στοχαστές, από τις ίδιες αλλά και από άλλες χώρες και γλώσσες, μπαίνουν στη συζήτηση και προσπαθούν να επανατοποθετήσουν τα διλήμματα της μαζικής επικοινωνίας. Τέτοιες συναφείς όψεις και νεότερες θεωρήσεις θα απασχολήσουν προσεχείς τόμους της σειράς των «Συνθέσεων».

Από την εισαγωγή στο βιβλίο «Το μήνυμα του μέσου».


 

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΜΕ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ της ενιαίας αγοράς των μέσων μαζικής ενημέρωσης επανέρχεται δυναμικά στην επικαιρότητα. Ο αρμόδιος επίτροπος κ. Μάριο Μόντι, έχει πάρει το ζήτημα προσωπικά με δική του πρωτοβουλία υπέβαλε πρόταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύμφωνα με την οποία ένας τηλεπικοινωνιακός όμιλος δεν θα μπορεί να κατέχει μερίδιο ακροαματικότητας μεγαλύτερο του 30% σε εθνικό ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό δίκτυο.

Σκοπός της πρότασης του κ. Μόντι είναι η υπεράσπιση του ελεύθερου ανταγωνισμού στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τον οποίο φαίνεται ότι μονοπωλούν όμιλοι-κολοσσοί, όπως αυτοί των κυρίων Ρούπερτ Μέρντοκ και Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Η πρόταση του Ιταλού επίτροπου, που αναμένεται να εξεταστεί τελικώς έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις κυρίως στους ιδιοκτήτες μεγάλων τηλεπικοινωνιακών οργανισμών που ασκούν έντονες πιέσεις ώστε να αναβληθεί -ει δυνατόν- επ' αόριστον η συζήτησή της.

Ας σημειωθεί ότι προσπάθειες του προκατόχου του κ. Μόντι κ. Ρανιέρο Βάνι Ντ' Αρκιράφι για σημαντικές αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των μεγάλων ευρωπαϊκών τηλεπικοινωνιακών ομίλων δεν στέφθηκαν με επιτυχία.

Εν μέσω τόσων πιέσεων, η επιμονή του κ. Μάριο Μόντι προκαλεί πράγματι εντύπωση. Ο Ιταλός επίτροπος εξηγεί τη θέση του.

Ενώ η εδραίωση της ενιαίας αγοράς σε τομείς, όπως η διακίνηση των αγαθών και των υπηρεσιών έχει επιτευχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό, στον τομέα των ΜΜΕ, λέει, είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Επιπλέον, υποστηρίζει, οι διαφορετικές σχετικές εθνικές νομοθεσίες των χωρών-μελών καθιστούν ακόμη δυσκολότερο τον ανταγωνισμό και περιορίζουν τις δυνατότητες των επιχειρήσεων να πραγματοποιήσουν επενδύσεις σε διαφορετικές χώρες-μέλη.

Στα επιχειρήματα του κ. Μόντι οι επιχειρηματίες αντιτάσσουν ότι τα εμπόδια στον ελεύθερο ανταγωνισμό των ομίλων ΜΜΕ δεν πρόκειται να αρθούν με θέσπιση κοινοτικής νομοθεσίας. Εξάλλου, όπως επεσήμανε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εκδοτών -οι μεγάλοι όμιλοι ΜΜΕ- κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τα οποιαδήποτε εμπόδια και να προχωρήσουν σε επενδύσεις σε διαφορετικές χώρες-μέλη όπου έκριναν ότι αυτό ήταν εμπορικά συμφέρον.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του CLT, ομίλου ΜΜΕ του Λουξεμβούργου, από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης που διαθέτει 14 τηλεοπτικά κανάλια σε έξι χώρες και 18 ραδιοφωνικούς σταθμούς σε 8 χώρες.

Στον αγώνα του για την καθιέρωση της ενιαίας αγοράς στα ΜΜΕ ο κ. Μόντι έχει σύμμαχό του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παρ' ότι αυτό προβάλλει ως κύριο επιχείρημα την προάσπιση του πολιτιστικού πλουραρισμού που κατοχυρώνεται από την κοινοτική νομοθεσία.

Σε απόφαση του 1994, το Ευρωκοινοβούλιο επεσήμανε ότι «οι εθνικές νομοθεσίες για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν επαρκούν για να διασφαλίσουν τις διαφορετικές απόψεις και τον πλουραλισμό».

Υπάρχουν βεβαίως και οι κακεντρεχείς που ισχυρίζονται ότι ο κ. Μόντι προωθεί με πάθος τις απόψεις του διότι στη χώρα του, την Ιταλία, η νομοθεσία για τα ΜΜΕ δεν κατάφερε να υπερασπιστεί την πολυφωνία: οι επιχειρήσεις του Σίλβιο Μπερλουσκόνιν και η κρατική ΡΑΙ είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι της ιταλικής αγοράς των ΜΜΕ.

 
< Προηγ.   Επόμ. >

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό (Πρέσπα - Κορυτσά) / Innovative practices in Biotourism (Prespa-Korca)

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό
(Πρέσπα - Κορυτσά)

content1.jpg

Αυτο-οργάνωση εθελοντισμού

              & δικτύωση

autorganosi.jpg

_.jpg

      www.wwac.gr w.w.a.c.1.jpg            

ioas.jpg

        www.ioas.gr

      http://www.dionet.gr/                                                                   dho.png                     
logopraxis.jpg
logoedra.jpg
logogrammixois.jpg
grapsasblogspot.jpg