profilmko.png

V.TAKTIKOS&SYNERGATES

taktikosksynergates.jpg 

koinethel1.jpg

econsultant.jpg 
komvos2.png 

diathe.jpg
 
 

kladis2.jpg 
   Παραδοσιακά & Βιολογικά
        Προϊόντα Κρήτης

Statistics

OS: Linux g
PHP: 5.2.17
MySQL: 5.5.51-38.2
Ώρα: 10:26
Caching: Disabled
GZIP: Disabled
Μέλη: 11
Νέα: 857
Σύνδεσμοι: 5

__1.jpg

Αγρόκτημα Κατσαρός

un.jpg 

  Πράσινη Ανάπτυξη για Όλους

prasini2.jpg

Εθελοντές Δημοσιογράφοι

ethelontes.jpg

  Κοινότητα εθελοντών  διαδικτύου

diadiktio.jpg

         

          Μ.Κ.Ο. Ερύμανθος

erymanthosmko.jpg


 
ΚΛΑΔΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΕΡΕΥΝΕΣ - ΜΕΛΕΤΕΣ
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 69, ΑΘΗΝΑ
2108226562 - 6972448046 
PDF Εκτύπωση E-mail

Υπόδειγμα συνέντευξης

Δύο γενιές, δύο βλέμματα

Παντελής Βούλγαρης και Γιώργος Λάνθιμος
συναντώνται, συνομιλούν, διαφωνούν, ανησυχούν

Συνέντευξη στους Μαρια Kατσουνακη - Δημητρη Mπουρα

Θα μπορούσε να είναι και πατέρας του. Ούτως ή άλλως, ο Γιώργος Λάνθιμος δεν απέχει ηλικιακά πολύ από τον Αλέξανδρο και την Κωνσταντίνα, τα δύο παιδιά, σκηνοθέτες κι αυτά, του Παντελή Βούλγαρη. Στις 22 Οκτωβρίου, οι ταινίες «Ψυχή βαθιά» και «Κυνόδοντας» βγαίνουν μαζί στις αίθουσες. «Θεωρώ το γεγονός αυτό σαν μια γιορτή του ελληνικού κινηματογράφου.

 

Υπόδειγμα συνέντευξης

Εσύ, νέος εκπρόσωπος της γενιάς των «κινηματογραφιστών της ομίχλης» και με πολύ ωραία αποτελέσματα από τη δουλειά σου. Κι εγώ στα μεγαλώματά μου», λέει ο Παντελής Βούλγαρης, με τρυφερότητα, στο τέλος της συνέντευξης, έχοντας μπροστά του ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα. «Ναι, είναι μια πολύ ωραία συγκυρία», επαυξάνει ο Γιώργος Λάνθιμος, παίρνοντας θέση δίπλα στον Π. Βούλγαρη για τις ανάγκες της φωτογράφισης. «Από το να έβγαινε η ταινία μαζί με μια σειρά ξένων μπλοκμπάστερ... Υπάρχει μια οικειότητα, μια αίσθηση συντροφικότητας».

Και οι δύο χαμογελούν. Είναι πρωί Σαββάτου, σε ένα γραφείο στην Πανεπιστημίου. Ο Γ. Λάνθιμος δείχνει πιο ψύχραιμος. Ο «Κυνόδοντας», δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του (η ιδιότυπη καθημερινότητα μιας δυσλειτουργικής, απομονωμένης, οικογένειας, που τα παιδιά της δεν έχουν διαβεί το φράχτη σπιτιού), έχει ήδη κάνει πολλές πρεμιέρες σε φεστιβάλ του εξωτερικού, έχει βραβευθεί στις Κάννες και στο Σεράγεβο, έχει εγκωμιαστεί από τη διεθνή κριτική. Απομένει να δοκιμαστεί στο, απρόβλεπτο στις αντιδράσεις του, ελληνικό κοινό. Θα προβληθεί, εξάλλου, μόνο σε δύο αίθουσες («Αστυ» και «Μικρόκοσμος»). Για τον Παντελή Βούλγαρη το «άνοιγμα» είναι μεγαλύτερο. Η 13η ταινία του, «Ψυχή βαθιά» (ο ελληνικός Εμφύλιος μέσα από την ιστορία δύο ανήλικων αδελφών που πολεμούν σε αντίθετα στρατόπεδα), διανέμεται σε 40 κινηματογράφους. Αν και ψημένος στις δυσκολίες, με πάνω από τέσσερις δεκαετίες κινηματογραφικής δραστηριότητας, η αγωνία του ούτε μικρή είναι ούτε αμελητέα. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι δυο τους συναντώνται. Προηγήθηκε, αρχές καλοκαιριού, ένα κείμενο που προώθησαν τότε 40 σκηνοθέτες (τώρα είναι πάνω από 100), το οποίο συνυπέγραφαν ως «κινηματογραφιστές στην ομίχλη». Οι παραγωγές τους δεν συμμετέχουν στα Κρατικά Βραβεία, δεν προβάλλονται στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Συνολικό, βασικό, αίτημα: η ψήφιση του νέου νόμου για τον κινηματογράφο. Δυναμική, γόνιμη, αποφασιστική συνεργασία. Πρωτοφανέρωτη στα ελληνικά κινηματογραφικά δρώμενα.

Διαφορετικές γενιές, συγγενείς ανησυχίες. «Ας κάνουμε ένα τεστ», λέει ο Π. Βούλγαρης στον Γ. Λάνθιμο, την ώρα της φωτογράφισης. «Βλέπεις αυτό το παράθυρο απέναντι; Τι υπάρχει πίσω από αυτό;». «Τίποτα, άδεια δωμάτια», απαντάει ο Γ. Λάνθιμος.

Νιώθεις διαρκώς ότι ζητιανεύεις χρήματα...

- Ως πολίτες και ως δημιουργοί, τι περιμένετε από την εναλλαγή των κυβερνήσεων στην εξουσία;

- Γιώργος Λάνθιμος: Πιστεύω πως έχουμε μπει σε έναν φαύλο κύκλο. Η χώρα μας διοικείται από οικογένειες που εναλλάσσονται στην εξουσία η μία μετά την άλλη. Οι άνθρωποι ψηφίζουν τη μία, μετά απογοητεύονται και ψηφίζουν την άλλη. Ετσι φτάσαμε ώς εδώ.

- Παντελής Βούλγαρης: Εγώ πάντα ελπίζω ότι κάτι μπορεί να συμβεί. Κατ' αρχάς, δεν θεωρώ ότι όλοι είναι ξεπουλημένοι. Ελπίζω ότι κάποιος έχει μια φιλοδοξία, κάτι να καταθέσει, κάτι να αφήσει στον τόπο. Με αυτήν την έννοια, πάντα ελπίζω ότι με τις εκλογές κάτι μπορεί να αλλάξει. Στα δικά μας τώρα, στον Πολιτισμό, πάντα είχα ένα όνειρο: ότι θα μας προκύψει ένας υπουργός που θα μείνει αρκετό καιρό στη θέση του και θα έχει ενδιαφέρον να μάθει τα πράγματα της τέχνης. Σκεφτόμουν πόση δουλειά έχει ένας υπουργός Πολιτισμού ώστε να μη μπορεί μία φορά το μήνα να φάει ένα μεσημέρι μαζί με τους ζωγράφους ή τους συγγραφείς και να πάρει πληροφορίες. Θα ήθελα να τον δω στο γύρισμα μιας ταινίας ή στις πρόβες ενός θεάτρου. Απέχουν, όμως. Είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις υπουργών που έκαναν ένα βήμα παραπέρα από διαχείριση φακέλων που έχουν στα συρτάρια τους.

- Ο κύριος Λάνθιμος δεν ελπίζει. Μήπως είναι και θέμα γενιάς;

- Π. Β.: Κανονικά θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο! Θα έπρεπε εγώ να είμαι απαισιόδοξος!

- Γ. Λ.: Δεν εκπροσωπώ τη γενιά μου. Αν δεν ελπίζαμε, δεν θα κάναμε τις ταινίες που κάνουμε, δεν θα προχωρούσαμε σε διαμαρτυρίες και δηλώσεις. Δεν θα ενωνόμασταν, άνθρωποι που πολλές φορές δεν ταυτίζονται οι απόψεις μας. Βρίσκουμε, όμως, κοινές θέσεις και προσπαθούμε να επιτύχουμε κάποια πράγματα. Αυτό που λέω είναι ότι το όποιο θετικό, ενώ θα έπρεπε να προκύψει με τον τρόπο που λέει ο κύριος Βούλγαρης, θα συμβεί μέσα από πιέσεις και τα βήματα θα είναι πάντα μικρά. Αυτή είναι η απαισιόδοξη, ώς ένα σημείο, στάση μου.

- Συνυπογράφετε το κείμενο των «κινηματογραφιστών στην ομίχλη» στο οποίο γίνεται λόγος για «αξιοπρέπεια». Τι έχει πλήξει την επαγγελματική σας αξιοπρέπεια;

- Π. Β.: Με την τελευταία διακυβέρνηση, άλλαξαν τέσσερις υπουργοί Πολιτισμού... Καταλήξαμε να έχουμε ένα σχέδιο νόμου, έπειτα πάρα πολλά χρόνια. Περιμέναμε αυτό το νομοσχέδιο να γίνει νόμος ώστε να υπάρχει μια βάση ως προς το πώς λειτουργεί ο καθένας από εμάς και σε σχέση με το κράτος και σε σχέση με την τσέπη του και σε σχέση με τους παραγωγούς. Αυτή η ασάφεια πλήττει την αξιοπρέπειά μας.

- Γ. Λ.: Νιώθεις διαρκώς ότι ζητιανεύεις χρήματα... Μέχρι πριν από μερικά χρόνια ήταν σχεδόν αποκλεισμένοι οι νέοι σκηνοθέτες και οι νέες ιδέες. Είναι σαν να παρακαλάμε... Αγωνιζόμαστε για πράγματα συμφωνημένα και αυτονόητα. Για την ελάχιστη βοήθεια της πολιτείας, για να γίνει το στοιχειώδες στο σινεμά. Αυτό είναι το δυσκολότερο.

Πολιτική και ιδεολογία

- Η ιδεολογία και η πολιτική ήταν κάποτε πηγή έμπνευσης για τον ελληνικό κινηματογράφο. Σήμερα;

- Π. Β.: Εχει ατονήσει. Η πολιτικοποίηση ήταν πολύ έντονη μετά τη δικτατορία. Οι ταινίες περνούσαν από μια κριτική με μαρξιστικούς, κατ' αρχάς, όρους. Τώρα αυτό έχει ατονήσει.

- Γ. Λ.: Oι ταινίες σήμερα μπορεί να μην έχουν θέμα πολιτικό, όμως, πάντα υπάρχει ένας τρόπος που συνδέει την πολιτική με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Δεν θα ασχολιόμουν απευθείας με ένα πολιτικό θέμα. Προτιμώ να δείχνω και να λέω πράγματα προκαλώντας την ενεργό συμμετοχή αυτών που βλέπουν τις ταινίες μου.

- Τι θα ορίζατε ως πολιτικό αίτημα σήμερα;

- Γ. Λ.: Δεν ξέρω, είναι πολύ ανοιχτό... Γι' αυτό λέω ότι δεν ασχολούμαι με την πολιτική αυτή καθεαυτή. Μέσα από τις ταινίες μου καταθέτω μια ανησυχία γι' αυτό που συμβαίνει στον σύγχρονο κόσμο. Δεν θέλω να μπω στη θέση ενός ρυθμιστή, αλλά να προκαλέσω μια σκέψη.

- Η πολιτική και η ιδεολογία λειτούργησαν σαν βαρίδι για τις παλιότερες γενιές;

- Γ. Λ.: Ανάλογα με την περίπτωση ανθρώπων και ταινιών. Δεν μπορείς να κατατάξεις τα πάντα σε μια κατηγορία. Ηταν σαφώς μια συνθήκη έντονη, μια ανάγκη ορισμένων...

- Π. Β.: Εχω σκηνοθετήσει και καθημερινές ιστορίες και ταινίες που άπτονται πιο άμεσα της πολιτικής. Το πολιτικό πλαίσιο για μένα έρχεται δεύτερο. Τον άνθρωπο, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προσπαθώ να ερμηνεύσω. Οταν καταπιάστηκα με την «Ψυχή Βαθιά», προσπαθούσα να καταλάβω να καταλάβω και τις δύο πλευρές. Τα εικοσάχρονα παιδιά που ενεπλάκησαν σε αυτήν την οδυνηρή συνθήκη.

Ο Εμφύλιος, το συναίσθημα, η Αθήνα και η ασχήμια της

- Θα κόβατε εισιτήριο να δείτε μια ταινία για τον Εμφύλιο;

- Π. Β.: Εγώ θα έκοβα! Μια ταινία χωρίς παρωπίδες, χωρίς πολιτικά βαρίδια, μπορεί να επικοινωνήσει -και αυτό ελπίζω- με ένα νεανικό κοινό που είναι πολύ μακριά από αυτά τα γεγονότα. Ενα κοινό που γνωρίζει ελάχιστα για τον Εμφύλιο.

- Γ. Λ.: Εγώ έτσι κι αλλιώς θα είμαι καλεσμένος στην ταινία του κυρίου Βούλγαρη! Προφανώς και μια ταινία για τον Εμφύλιο μπορεί να μιλήσει και για άλλες καταστάσεις που μας αφορούν και σήμερα. Επίσης, είναι μια ματιά σε ιστορικά γεγονότα τα οποία οφείλουν οι άνθρωποι σήμερα να τα γνωρίζουν.

- Το συναίσθημα είναι ένας τρόπος για να «διαβάσει» κανείς την Ιστορία;

- Π. Β.: Λειτουργώ έτσι και αλλιώς με το συναίσθημα. Οταν άρχισα να ταξιδεύω για να συλλέξω υλικό, οι πολύ μικρές λεπτομέρειες αυτής της περιόδου ήταν συναισθηματικά κεντρίσματα. Αυτά χρησιμοποιώ. Συναισθήματα, που δεν έχουν ξεχαστεί... Ο, τι αποκόμισα από αυτό το ταξίδι που κράτησε δέκα χρόνια...

- Κύριε Λάνθιμε, μήπως η απουσία συναισθήματος στον «Κυνόδοντα» είναι ένας τρόπος για να δούμε καθαρά τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία - οικογένεια;

- Γ. Λ.: Δεν καταλαβαίνω ακριβώς πώς εννοείτε την απουσία συναισθήματος.

- Εχετε απόσταση και «ψυχρότητα» στην καταγραφή.

- Γ. Λ.: Δεν θα συμφωνήσω. Οποια και να είναι η αίσθηση της ταινίας το συναίσθημα αφήνεται στον θεατή. Δεν νομίζω ότι δεν γεννιούνται συναισθήματα και μάλιστα εναλλασσόμενα σε αυτόν που βλέπει τον «Κυνόδοντα».

- Μήπως απογυμνώνοντας συναισθηματικά τις καταστάσεις βλέπουμε τον πυρήνα της οικογένειας που νοσεί;

- Γ. Λ.: Είναι μια παράλογη, ανέφικτη και καταστροφική συνθήκη που δεν εμποτίζεται με συναίσθημα. Αντιστρόφως, στον θεατή, το συναίσθημα ενδυναμώνεται.

- Π. Β.: Ακούω με ενδιαφέρον όλα αυτά για την οικογένεια... Κι εμένα η πρώτη μου ταινία, το «Προξενιό της Αννας», είχε ως αναφορά την οικογένεια των αρχών της δεκαετίας του '70.

- Στο «Προξενιό της Αννας» το δράμα παίζεται σε ένα μικροαστικό χώρο, σε μια μονοκατοικία με αυλή κάπου στην Αθήνα. Στον «Κυνόδοντα» το οικογενειακό δράμα εκτυλίσσεται σε ένα σκηνικό σαν τηλεοπτικό ριάλιτι τύπου Big Brother ή σε έναν ου-τόπο. Ο «Κυνόδοντας» θα μπορούσε να ιδωθεί και σαν μετεξέλιξη του «Προξενιού της Αννας»;

- Π. Β.: Αυτός ο κλειστός χώρος που περιέγραψα τότε είναι όπως τον έζησα. Το «Προξενιό της Αννας» έχει πολλά βιωματικά στοιχεία από τις κυριακάτικες οικογενειακές συναντήσεις. Περιμένω τον «Κυνόδοντα» για να δω πόσο έχει αλλάξει η οικογένεια όλα αυτά τα χρόνια.

- Γ. Λ.: Εγώ έχω μια αχνή εικόνα για το «Προξενιό της Αννας», που, παρεμπιπτόντως, γυρίστηκε ένα χρόνο πριν γεννηθώ!

- Εάν υποθέσουμε ότι η ταινία του κυρίου Βούλγαρη ήταν και ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της ηθογραφίας του '60 - '70, τη σύγχρονη ηθογραφία τι την χαρακτηρίζει;

- Γ. Λ.: Δεν το ξέρω. Η δική μου ταινία δεν προέρχεται από προσωπικά βιώματα αλλά από παρατήρηση και σκέψη για το μέλλον... Για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Είναι μια φανταστική ιστορία ή κατάσταση, που θίγει διάφορα ζητήματα: τις σχέσεις, την οικογένεια, την εκπαίδευση, την κυριαρχία, την αντίληψη του ανθρώπινου μυαλού για τον κόσμο και για το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Το γεγονός ότι χρησιμοποιώ μια οικογένεια και ένα σπίτι είναι η αρχή και η βάση για να αναπτυχθούν όλα αυτά τα ζητήματα.

- Ποιοι είναι οι μικροαστοί του 2009; Υπάρχουν ως τάξη;

- Π. Β.: Υπάρχουν, αλλά η τάξη τους είναι διαλυμένη και τα σπίτια τους πολλές φορές μοιάζουν με ντεκόρ της τηλεόρασης. Οι μαζώξεις της Κυριακής, τις οποίες έζησα εγώ, έχουν εκλείψει. Ομως, ο βασικός πυρήνας των οικογενειακών σχέσεων υπάρχει.

- Γ. Λ.: Ζουν σε πολυκατοικίες που δεν κατασκευάζονται από αρχιτέκτονες αλλά από εργολάβους. Σε διαμερίσματα με άσπρα πατώματα και με έπιπλα των 120 ενωμένων εργοστασίων ή, στην πιο μοντέρνα τους εκδοχή, του ΙΚΕΑ. Νομίζω πως είμαστε από τους πιο κακόγουστους λαούς του κόσμου. Και δεν έχει να κάνει με οικονομικούς παράγοντες, γιατί υπάρχουν χώρες που οι άνθρωποι πεινάνε και τα σπίτια τους είναι πολύ πιο φροντισμένα. Εδώ, οτιδήποτε παλιό και όμορφο καταστρέφεται αντί να διατηρηθεί και να ξαναχρησιμοποιηθεί με καινούργιο τρόπο. Αυτός ο νεοπλουτισμός έχει καταστρέψει εντελώς την Ελλάδα.

- Π. Β.: Μου κάνει εντύπωση που στα τηλεοπτικά σίριαλ δεν υπάρχει πουθενά βιβλιοθήκη, ένα βιβλίο έστω κάπου ακουμπισμένο, μια εφημερίδα, ένα περιοδικό...

- Πιστεύετε πως είναι καθοριστικός ο τρόπος που αναπαράγεται η πραγματικότητα μέσα από την τηλεόραση;

- Γ. Λ.: Ναι. Ισως γιατί η Ελλάδα δεν προσφέρει και πάρα πολλές διεξόδους στους ανθρώπους. Ακόμη και το να περπατήσεις ή να κάτσεις κάπου που έχει ησυχία... Πρέπει με κάποιο τρόπο να μένεις στο σπίτι. Γι' αυτό και στην Ελλάδα είναι κατά κανόνα ευρύχωρα τα σπίτια. Στο Λονδίνο, στη Ν. Υόρκη, στο Βερολίνο, δεν έχουν ανάγκη τα μεγάλα διαμερίσματα γιατί οι άνθρωποι ζουν και εκτός. Περπατούν, αλλάζουν εικόνες. Εχουν τόσες επιλογές. Εδώ είναι τρομακτικά περιορισμένοι. Το να κάνεις κάτι δημιουργικό είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία.

- Η εικόνα της Αθήνας είναι ελκυστική στους σκηνοθέτες;

- Γ. Λ.: Νομίζω ότι η Αθήνα είναι από τις πιο άσχημες πόλεις του κόσμου, αλλά παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσους θέλουν να την κινηματογραφήσουν.

- Π. Β.: Είναι μια ασχήμια που έχει ζωή.

- Κύριε Βούλγαρη, αφού σας αρέσει αυτή η εικόνα γιατί γυρνάτε προς τα πίσω; Γιατί κάνετε το «Ψυχή Βαθιά» ή τις «Νύφες»;

- Π. Β.: Εχω γυρίσει και ταινίες στις οποίες περιγράφω την καθημερινότητα στην Αθήνα. Εξαρτάται τι με συγκινεί κάθε φορά.

- Η ενηλικίωση βιώνεται οδυνηρά, με διαφορετικό ασφαλώς τρόπο, και στον «Κυνόδοντα» και στο «Ψυχή βαθιά».

- Γ. Λ.: Στην ταινία μου δεν βιώνεται καν. Οι κεντρικοί χαρακτήρες μου βρίσκονται στα 25 και είναι σαν παιδιά.

- Μιλάτε για το τέλος της αθωότητας;

- Γ. Λ.: Ολη η σκέψη προέρχεται από το τέλος μιας εποχής και τι συμβαίνει μετά από αυτό. Ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των ανθρώπων που βιώνουν το τέλος.

- Η εφηβεία, το τέλος της αθωότητας και ο αποκλεισμός βιώνεται και στο «Ψυχή βαθιά».

- Π. Β.: Για μένα έχει σημασία η φράση «άραγε εμείς νικήσαμε;» που λέει ένα κορίτσι στην τελευταία σκηνή της ταινίας. Αυτά τα παιδιά που πήραν μέρος στον Εμφύλιο ήταν απομονωμένα, χωρίς πληροφορίες, με ένα ομιχλώδες όραμα περί επαναστατικότητας. Τέλειωσε ή δεν τέλειωσε ο πόλεμος, δεν το κατάλαβαν ποτέ. Αυτοί που πέρασαν τα σύνορα φαντάζονταν πως θα γύριζαν πίσω σε μερικούς μήνες και οι περισσότεροι γύρισαν ύστερα από 25 30 χρόνια.

- Απότομη ενηλικίωση...

- Π. Β.: Φυσικά. Εζησαν τα πιο ακραία περιστατικά ζωής ή θανάτου στα δεκαπέντε τους χρόνια. Είχα ρωτήσει έναν καπετάνιο, τον Χείμαρρο, τι σημαίνει να αφήνεις πίσω σου ένα νεκρό φίλο σου. Με κοίταξε στα μάτια και δεν μου απάντησε.

- Κύριε Λάνθιμε, η δική σας αίσθηση από όλα αυτά;

- Γ. Λ.: Δεν μπορώ καν να προσποιηθώ ότι καταλαβαίνω.

- Για το τέλος αυτής της συνέντευξης, θα μπορούσατε να κάνετε μια ερώτηση ο ένας στον άλλο;

- ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ: Τι έχεις στο μυαλό σου; Θα διαβείς τη μάντρα του σπιτιού;!!! Τι υπάρχει πίσω από τον φράχτη;

- Γ. Λ.: Κάνοντας αυτήν την ταινία προσπάθησα να δείξω τον φόβο τού να μην καταφέρεις να ανοίξεις την πόρτα, αλλά και τον φόβο αυτών που προσπαθούν να περιορίσουν τα μυαλά των ανθρώπων και να τους κατευθύνουν. Πώς θα υπερνικήσεις αυτό που έχεις μάθει και συνηθίσει. Πώς θα απελευθερωθείς.

- ΛΑΝΘΙΜΟΣ: Σκεφτήκατε ποτέ να απογυμνώσετε αυτές τις μικρές τραγικές ιστορίες από το ιστορικό πλαίσιο; Να τις κάνετε σύγχρονες ή να τις αφήσετε σε ένα αφηρημένο πλαίσιο; Σε έναν πόλεμο οπουδήποτε.

- Π. Β.: Οι ιστορικές αναφορές υπάρχουν αναγκαστικά. Οχι γι' αυτούς που ξέρουν την εποχή αλλά γι' αυτούς που την αγνοούν. Προσωπικά, αισθάνομαι την ανάγκη να συμπεριλάβω στοιχεία της εποχής. Οι πρωταγωνιστές του «Ψυχή βαθιά» ύστερα από χρόνια θα ήταν ήρωες σε μια πολύ διαφορετική ταινία.

«Κυνόδοντας»
Σκηνοθεσία: Γιώργος Λάνθιμος
Σενάριο: Γ. Λάνθιμος, Ευθύμης Φιλίππου
Ερμηνεία: Αγγελική Παπούλια, Μαίρη Τσώνη, Χρήστος Πασσαλής, Χρήστος Στέργιογλου, Μισέλ Βάλεϊ
Πρεμιέρα: 22/10

«Ψυχή βαθιά»
Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης
Σενάριο: Π. Βούλγαρης με τη συνεργασία
της Ιωάννας Καρυστιάνη
Ερμηνεία: Γιώργος Αγγέλκος, Χρήστος Καρτέρης, Αννα Παρτσάνη, Βαγγέλης Μουρίκης, Γιώργος Συμεωνίδης, Βικτωρία Χαραλαμπίδου
Τιμητική συμμετοχή: Θανάσης Βέγγος
Πρεμιέρα: 22/10

(Πηγή: http://news.kathimerini.gr/,  Hμ. δημ. 11-10-09)

 
< Προηγ.

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό (Πρέσπα - Κορυτσά) / Innovative practices in Biotourism (Prespa-Korca) -- ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ E-LEARNING ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ E-LEARNING ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

content1.jpg

Blogosphera

Αυτο-οργάνωση εθελοντισμού

              & δικτύωση

autorganosi.jpg

_.jpg

      www.wwac.gr w.w.a.c.1.jpg            

ioas.jpg

        www.ioas.gr

      http://www.dionet.gr/                                                                   dho.png                     
logopraxis.jpg
logoedra.jpg
logogrammixois.jpg
grapsasblogspot.jpg