profilmko.png

V.TAKTIKOS&SYNERGATES

taktikosksynergates.jpg 

koinethel1.jpg

econsultant.jpg 
komvos2.png 

diathe.jpg
 
 

kladis2.jpg 
   Παραδοσιακά & Βιολογικά
        Προϊόντα Κρήτης

Statistics

OS: Linux g
PHP: 5.2.17
MySQL: 5.5.51-38.2
Ώρα: 21:19
Caching: Disabled
GZIP: Disabled
Μέλη: 11
Νέα: 859
Σύνδεσμοι: 5

__1.jpg

Αγρόκτημα Κατσαρός

un.jpg 

  Πράσινη Ανάπτυξη για Όλους

prasini2.jpg

Εθελοντές Δημοσιογράφοι

ethelontes.jpg

  Κοινότητα εθελοντών  διαδικτύου

diadiktio.jpg

         

          Μ.Κ.Ο. Ερύμανθος

erymanthosmko.jpg


 
ΚΛΑΔΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΕΡΕΥΝΕΣ - ΜΕΛΕΤΕΣ
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 69, ΑΘΗΝΑ
2108226562 - 6972448046 
Από το δίκτυο Σύμπραξη ΜΚΟ σας στέλνουμε τα κείμενα πο PDF Εκτύπωση E-mail
06.08.10

Από το δίκτυο Σύμπραξη ΜΚΟ σας στέλνουμε τα κείμενα που αφορούν το επίμαχο θέμα της δια βίου μάθησης’.

 

Η αντίθεση μας προς το νομοσχέδιο ‘δια βίου μάθησης’ όπως έχει διατυπωθεί μέχρι τώρα από το Υπουργείο - που ταυτίζει τη διαρκή διαβίου μάθηση με τη σχολική ‘βιομηχανία,’ πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να είναικαθολική από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών εάν, οι ίδιες συνειδητοποιήσουν το δικό τους ρόλο σε αυτό τον τομέα. Δεν πρόκειται για μια συνδικαλιστική απαίτηση δικαιωμάτων των ΜΚΟ αλλά για πράξη υψηλής κοινωνικής υπευθυνότητας για το μέλλον της παιδείας και της κουλτούρας στο συνολό τους.

Απέναντι στο κυρίαρχο εκπαιδευτικό σύστημα του γραφειοκρατικού σχολείου που έχει ξεπεράσει τα όρια του και θέλει να αλώσει ένα χώρο ζωντανής δημιουργικότητας και ελευθερίας όπως είναι ο χώρος  της εξωσχολικής δια βίου μάθησης μέσα στην παραγωγή, την κοινωνική, πολιτιστική και περιβαλλοντική δράση, οι κοινωνικές, πολιτιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις οφείλουν να αντισταθούν για ουσιαστικούς λόγους.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με επίσημεςμετρήσεις στην Ε.Ε από τη δεκαετία του 70 το 70% των γνώσεων που κατέχει ο άνθρωπος προέρχονται από την άτυπη δια βίου μάθηση και μόνον το 30% από το σχολείο.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τιςμετρήσεις η Ε.Ε διαμόρφωσε και τις πολιτικές που αναδεικνύουν τον ρόλο της διαρκούς δια βίου

 

H Επιβεβαίωση του αποκλεισμού των ΜΚΟ

 από τα προγράμματα “δια βίου μάθησης”

 

Μετά τη συνάντηση που είχαμε ως Δίκτυο με τηνΥφυπουργό «δια βίου μάθησης» κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου στις 22/7/2010

 

 

Δυστυχώς οι φόβοι μας επαληθεύτηκαν. Μετά τη συνάντηση που είχαμε ως Δίκτυο με την Υφυπουργό δια βίου μάθησης κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου στις 22/7/2010 επιβεβαιώθηκε ότι οι ΜΚΟδεν μπορούν να είναι δικαιούχοι υλοποίησης προγραμμάτων δια βίου μάθησης πληντης εξαίρεσης να διατηρούν ταυτοχρόνως σχολικές δομές τύπου ΚΕΚ.

Δηλαδή, αποκλείεταιτο σύνολο των οργανώσεων της κοινωνίας πολιτών  εκτός από ελάχιστες οιοποίες έχουν πιστοποιηθεί ή πρόκειται να πιστοποιηθούν με κριτήρια που απαιτούνμεγάλες εγκαταστάσεις, σχολικές αίθουσες και επιχειρηματικές επενδύσεις πουασφαλώς ξεφεύγουν από το συνήθη ρόλο των ΜΚΟ.

Φυσικά δενπρόκειται για μια καινούργια εξέλιξη. Δεκαπέντε χρόνια ισχύει αυτό το καθεστώςστην Ελλάδα σε ότι αφορά το  επιχειρησιακό πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και τη διαχείριση των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.

Αυτό το καθεστώς όμως δε συνάδει με τις κοινοτικές οδηγίες και τον όρο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου ότι ένα 5% των πόρων πρέπει να απορροφάται  μέσω των  ΜΚΟ.

Το καινούργιοστοιχείο  αυτής της αυθαίρετης διαχείρισης του Υπουργείου και του αποκλεισμού των ΜΚΟ είναι ότι αυτό πλέον περνάει και μέσω του νομοσχεδίου τηςδια βίου μάθησης. Μέχρι τώρα γινόταν με διάφορα προσχήματα πιστοποιήσεων μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος  του Υπουργείου (ΕΠΕΑΕΚ).

Τώρα που δίπλα στον τίτλο του Υπουργείου Παιδείας προστέθηκε  και το δια βίου μάθησης προφανώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου αισθάνθηκε την ανάγκη να περάσει μέσωτου νομοσχεδίου και την πλήρη στρέβλωση της έννοιας του όρου της δια βίου μάθησης ταυτίζοντας την με την τυπική σχολική εκπαίδευση. Ταυτίζοντας δηλαδή τησχολική τυπική εκπαίδευση με την δια βίου, διαρκή και άτυπη εκπαίδευση που γίνεται μέσω της παραγωγικής ,δημιουργικής και εμπειρικής μάθησης στο χώροτων επιχειρήσεων, των οργανισμών  και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

Η ένστασή μας προς το νομοσχέδιο δεν αφορά την αντιπαράθεση προς τις τυπικές μορφές της εκπαίδευσης που γίνεται από το κράτος και τους ιδιώτες. Ούτε οι ΜΚΟ διεκδικούνπόρους που δικαιωματικά ανήκουν στην τυπική εκπαίδευση, τα ΚΕΚ, ΙΕΚ κ.λ.π. Ηένστασή μας είναι ότι εκμηδενίζονται δικαιώματα και δυνατότητες των συλλογικώνοργανώσεων να διαδραματίσουν το ρόλο τους.

 

Η αντίθεση μας προς το νομοσχέδιο ‘δια βίου μάθησης’όπως έχει διατυπωθεί μέχρι τώρα που ταυτίζει τη διαρκή δια βίου μάθηση με τησχολική ‘βιομηχανία,’ θα μπορούσε να είναι καθολική από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών εάν, οι ίδιες συνειδητοποιήσουν το δικό τους ρόλο σε αυτότον τομέα. Δεν πρόκειται για μια συνδικαλιστική απαίτηση δικαιωμάτων των ΜΚΟαλλά για πράξη υψηλής κοινωνικής υπευθυνότητας για το μέλλον της παιδείας και της κουλτούρας στο συνολό τους.

Απέναντι στο κυρίαρχο εκπαιδευτικό σύστημα τουγραφειοκρατικού σχολείου που έχει ξεπεράσει τα όρια του και θέλει να αλώσει ένα χώρο ζωντανής δημιουργικότητας και ελευθερίας όπως είναι ο χώρος  της εξωσχολικής δια βίου μάθησης μέσα στην παραγωγή, την κοινωνική, πολιτιστική καιπεριβαλλοντική δράση, οι κοινωνικές, πολιτιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις οφείλουν να αντισταθούν για ουσιαστικούς λόγους.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με επίσημες μετρήσεις στην Ε.Ε από τηδεκαετία του 70 το 70% των γνώσεων που κατέχει ο άνθρωπος προέρχονται από την άτυπη δια βίου μάθηση και μόνον το 30% από το σχολείο.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις μετρήσεις η Ε.Εδιαμόρφωσε και τις πολιτικές που αναδεικνύουν τον ρόλο της διαρκούς δια βίουμάθησης σε κεντρικό πυλώνα αναπτυξιακής πολιτικής και στήριξης της απασχόλησης.

Αυτή η τάση βέβαια, δεν αναιρεί τον καθοριστικό ρόλοτου σχολείου στις βασικές γνώσεις που παρέχει για να εξελιχθεί στη συνέχεια το άτομο, αλλά είναι διακριτός ο ρόλος του σχολείου και της δια βίου μάθησης. Ηταύτιση δεν είναι διόλου αθώα.

Ο συμβιβασμός που γίνεται σε μεγάλο βαθμό και από την Ε.Ε στην ταύτισηρόλων οφείλεται κυρίως από τις πιέσεις των lobbys και των συντεχνιών που έχουν κάθε λόγο να ελέγξουν και το κομμάτι της δια βίου μάθησης ως επαγγελματικό χώρο. Στηνχώρα που ανθούν τα κλειστά επαγγέλματα η διαστροφή της έννοιας φαίνεται πλήρης.

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι τερατώδες. Ηταύτιση οδηγεί μέσα από δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες καιπιστοποιήσεις στην ουσιαστική εξαφάνιση της δια βίου μάθησης στο βαθμό που αυτήεξαρτάται από το δημόσιο. Γιατί υπάρχουν βέβαια και τα ιδιωτικά κοινωνικάιδρύματα και τα προγράμματα κοινωνικής εταιρικής ευθύνης που δεν μπορεί ναβάλει στο χέρι το δημόσιο  σε ότι αφορά αυτή τη διαδικασία.

Είναι πάρα πολλέςοι οργανώσεις που διοργανώνουν δωρεάν σεμινάρια για τον εθελοντισμό την πολιτική προστασία και την περιβαλλοντική εκπαίδευση.

Οι οργανώσεις τηςκοινωνίας των πολιτών διεκδικούν ακριβώς εκείνο το κομμάτι των πόρων που τουςαναλογεί όχι από το ελληνικό κράτος αλλά προβλέπεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση,από τη συνθήκη της Λισσαβόνας και από το Ευρωπαικό Κοινωνικό Ταμείο. Υπάρχει πλήρης τεκμηρίωση για τους παραπάνω ισχυρισμούς που συνοδεύει αυτό το κείμενο.

Το ζήτημα είναι ησύγχυση που προκαλείται και τα προσχήματα που προβάλλονται προκειμένου οι πόροιπου αναλογούν  στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών να τους απορροφάμε έμμεσο τρόπο το Υπουργείο για ανάγκες και υποχρεώσεις του Κράτους, αποκλείοντας από ένα αναγνωρισμένο δημιουργικό ρόλο  τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. 

 

Προβλήθηκε για παράδειγμα και από την ίδια την Υφυπουργό όπως και από άλλους παράγοντες σαν λόγος του αποκλεισμού των ΜΚΟ ως δικαιούχων υλοποίησης προγραμμάτων δια βίουΜάθησης ο ισχυρισμός ότι πρέπει να υπάρχει πιστοποίηση εκπαιδευτικής ικανότητας των οργανώσεων με το επιχείρημα της χρηστής διαχείρισης και να μην γίνεταιδιασπάθιση των πόρων. Μα ακριβώς αυτό συμβαίνει σήμερα μέσα από το «κλειστόεπάγγελμα» των ΚΕΚ και άλλων εκπαιδευτηρίων που μονοπωλούν τα προγράμματα διαβίου μάθησης και το δημόσιο. Εκεί βρίσκεται το επίκεντρο της διαφθοράς. Συνήθωςοι λίγοι  «πιστοποιημένοι» οργανισμοί από τον χώρο της ΥΔΑΣ και των ΚΕΚ βαρύνονται για ατασθαλίες και όχι οι χιλιάδες οργανώσεις που εξ ορισμού μέχρι σήμερα βρίσκονται έξω από το καθεστώς των επιδοτούμενων σεμιναρίων. Η πιστοποίηση των υλικών προδιαγραφών μιας οργάνωσης δεν εξασφαλίζει την Ηθικήτης πλευρά αλλά το αντίθετο συμβαίνει πιο συχνά όταν πρόκειται για τηναπορρόφηση κοινοτικών πόρων. Εξαίρεση μόνον αποτελούν  τα μεγάλα ιδιωτικά Ιδρύματα που δεν διεκδικούν ούτως η άλλως δημόσιους πόρους.

Είναι μέγιστηλοιπόν υποκρισία  από όσους προβάλλουν ανάλογους ισχυρισμούς και πλήγμαστη ουσία και το περιεχόμενο της δια βίου μάθησης. Η δια βίου μάθηση χρειάζεται επιτυχημένους φορείς στο έργο τους και την κοινωνική τουςπροσφορά  για να βασιστεί και όχι να μετατραπούν  οι φορείς σε στατικές σχολικές αίθουσες με νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου.

Π.Χ μια επιτυχημένη Περιβαλλοντική οργάνωση η στο χώρο της υγείας με κοινωνική απήχηση καιαναγνωρισιμότητα στο έργο της δεν χρειάζεται να κατέχει και σχολικές αίθουσεςόπως απαιτούν οι πιστοποιήσεις του Υπουργείου Παιδείας- μπορεί να χρησιμοποιήσει άλλους δημόσιους η ιδιωτικούς χώρους για να κάνει περιβαλλοντικήεκπαίδευση στο αντικείμενο που κατέχει καλύτερα από οποιοδήποτε άλλον που έχει επιδοθεί στη βιομηχανία σεμιναρίων και εικονικών σε μεγάλο βαθμό παρακολουθήσεων μόνο και μόνον για τις επιδοτήσεις.

Το πρόβλημα με άλλαλόγια είναι η βιομηχανία των «κλειστών επαγγελμάτων» που στήνεται στη δια βίουμάθηση και όχι η διασπορά που εξασφαλίζει μεγαλύτερο κοινωνικό έλεγχο μέσα απότις ανοικτές διαδικασίες υγιούς κοινωνικού ανταγωνισμού και συμμετοχικήςΔημοκρατίας. Για αυτό και στο επίπεδο της Ε.Ε δεν υπάρχουν τέτοιου είδους παραπλανητικές πιστοποιήσεις όπως ισχύουν στη χώρα μας όπου το μέγα μέρος τοπόρων αντί να πηγαίνει προς όφελος του πολίτη αναλώνεται προς δόξα τηςγραφειοκρατίας και των παράλογων πιστοποιήσεων που καμιά σχέση δεν έχουν με τοπροσφερόμενο τελικό προϊόν και τις υπηρεσίες που έχει ανάγκη η κοινωνία .Και η Ελληνική κοινωνία σήμερα έχει ανάγκη τον συνδυασμό της εθελοντικής προσφοράς και του κοινωνικού κεφαλαίου με την αντικειμενικά δημιουργική χρήση των κοινοτικών πόρων και όχι αυτοί να καταλήγουν μέσα από παρέκκλιση και θολές διαδρομές στη «μαύρη τρύπα» του κράτους και τις κλειστές συντεχνίες.

Επειδή στην επικοινωνία μας με πολλές οργανώσεις, διαπιστώσαμε, ένα μεγάλο έλλειμμα πληροφόρησης σχετικά με τα ζητήματα της δια βίου μάθησης, την κοινοτικήνομοθεσία και το Ευρωπαικό Κοινοτικό Ταμείο, σας επισυνάπτουμε μια σειράαπό επίσημα σχετικά κείμενα που τεκμηριώνουν τους παραπάνω ισχυρισμούς.

Θα επανέλθουμε στοδιάλογο με πρόσθετα στοιχεία - τι ισχύει στις άλλες χώρες της ΕΕ σχετικά με τηδια βίου μάθηση για να αποκαλυφθεί από όλες τις πλευρές τι κρύβεται πίσω απότην Ελληνική πατέντα  του αποκλεισμού των ΜΚΟ  από την δια βίουμάθηση..

 

Για τη σύμπραξη ΜΚΟ

Βασίλης Τακτικός

 

Τελευταία ανανέωση ( 06.08.10 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό (Πρέσπα - Κορυτσά) / Innovative practices in Biotourism (Prespa-Korca)

ΒΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – Καινοτόμες πρακτικές στο Βιοτουρισμό
(Πρέσπα - Κορυτσά)

content1.jpg

Blogosphera

Αυτο-οργάνωση εθελοντισμού

              & δικτύωση

autorganosi.jpg

_.jpg

      www.wwac.gr w.w.a.c.1.jpg            

ioas.jpg

        www.ioas.gr

      http://www.dionet.gr/                                                                   dho.png                     
logopraxis.jpg
logoedra.jpg
logogrammixois.jpg
grapsasblogspot.jpg